Rondje Stadskanaal.

´Dat méén je toch niet?” zegt mijn skatepartner als ik hem vertel van mijn voornemen om een rondje Stadskanaal te gaan doen.
“Daar hebben ze nog nóóit van skeelers gehoord. Die boeren rijden je zo met hun trekkers van de weg af!”
Ik laat hem maar praten. Ik weet wel beter.
Behalve dat ik de noordelijke veenkolonie regelmatig met een familiebezoekje vereer en de werkelijkheid aldaar beter meen te kunnen beoordelen dan mijn onwetende gesprekspartner, ga ik ook af op de enthousiaste verhalen die ik van een plaatselijke skeelerfanaat kreeg. Via deze skeeler webstek. Die heeft mij op mijn verzoek een prachtige route geë-maild welke ik nu van plan ben te gaan rijden.
“Nou,” moppert mijn gesprekspartner nog na, “doe dan maar wat je niet laten kunt. Maar zeg later niet dat ik je niet gewaarschuwd heb!”
Verdere discussie heeft weinig zin. Ik ga m'n eigen gang.

Dus rijd ik een week later in het hoge Noorden. Op skates...
Vanaf de Drouwenerweg, waar mijn zwager woont en het noordelijk avontuur begint, is het een heel stuk door het Stadskanaalse om bij het “Pagecentrum” te komen waar mijn e-gids zijn route laat beginnen. Alvorens ik het mini-jaarbeurscomplex met de opvallende Rode Loper brug in het vizier krijg, moet ik me eerst over kilometers veenkoloniaal fietspad worstelen. Kwaliteit rivierbedding.
“Mijn skeelervriend heeft gelijk”, constateer ik met spijt, terwijl mijn vullingen bijna uit mijn kiezen rammelen.
“Wat een beroerde route is dit! Had ik maar beter geluisterd...
Dit is dus de wraak van die gevreesde grindmaffia!”
Voorbij het Pagecentrum, waar een auto-expositie aan de gang lijkt te zijn, wordt het gelukkig beter. Via enkele slingers nader ik het tweede van de kanalen, waar deze gemeente tussen geklemd ligt.
Met ernaast een kilometers lange, kaarsrechte skeelerhemel die mij alle doorstane ontberingen met spoed doet vergeten.

“Wat een voortreffelijk skeelergebied is dit!” geniet ik terwijl de wind mij als op adelaarsvleuglen in de richting van Musselkanaal voert.
“Hier had ik jaren eerder al moeten zijn!” zoef ik genietend over orgasfalt van de zuiverste soort langs de kanaaldijk. Skeeleren zoals skeeleren bedoeld is!! Pas tegen Musselkanaal roept het ingesleten grind op het ruwe fietspad richting Mussel mij in de harde werkelijkheid terug.
“Hou vol! Het leven bestaat niet alleen uit hoogtepunten.” houd ik mezelf voor. “Zeker niet wanneer je op inline skates staat.”
Met de zeer recente herinnering aan mijn Stadskanaalse ervaring vers in het geheugen, leg ik me neer bij kilometers lang grindhoppen in de stellige overtuiging dat later alles beter zal worden...
En inderdaad. Na het dorpje Mussel wordt het asfalt het wijdse Groningse land in steeds beter. Niet zo hemels als het naar Musselkanaal was natuurlijk. Je kunt tenslotte niet alles tegelijk willen.
Ondanks de tegenwind in de richting van de wenkende Onstwedder torenspits in de verte hervind ik mijn skeelercadans. Die wordt alleen nog verstoord door de kleiïge overblijfselen op het verder redelijke fietspad van de jongste veenkoloniale aardappelrooi campagne. Het negatieve oordeel van mijn afgehaakte skatepartner over deze streek klopt duidelijk niet erg met mijn werkelijkheid van vandaag.

Ook met de onbekendheid van de plaatselijke bevolking met het fenomeen skeeleren lijkt het hier in Groningen mee te vallen. Ik ben nog altijd niet door een trekker van het fietspad gedrukt. Ook blijft niemand je met open mond staan nastaren alsof je van een andere planeet komt.
Even onder Onstwedde kom ik zelfs wielrijdende collega’s tegen. Van beiderlei kunne nog wel! Een lieftallige glimlach op tien wieltjes doet me de ronde om de gemetselde torenspits van het kerkdorp niet snel meer vergeten…

Ik ben al weer op de terugweg naar het startpunt. Buiten de bebouwde kom, aan de horizon steekt duidelijk zichtbaar de karakteristieke rode pyloon van de Rode Loperbrug boven de bomen uit. De wind blaast mij weer volop in de rug. Ook het magische Groningse orgasfalt is terug. Ik voel de opkomende vermoeidheid allang niet meer. Sneller als daarnet langs het kanaal snorren tien tevreden wieltjes in de richting van het eindpunt. Weer enkele skaters te zien. Ver voor me uit. Net voor ik één van hen zal gaan inhalen, schept een viaduct mij over de drukke weg en het water heen weer terug het Stadskanaalse in.

Een héle behoorlijke route was dit vandaag. Zo geweldig genoten heb ik van deze noordse route, dat zelfs de abominabele kwaliteit van de laatste kilometers Stadsfietspad, mijn humeur niet meer kunnen aantasten. Zelfs niet die langs de Navolaan! Het asfalt van de hoofdrijbaan redelijk maar gevaarlijk. De aanliggende fietspaden beschikken echter over een dusdanige oorlogskwaliteit wegdek, dat ik na enkele tientallen meters rechtsomkeert maak.
Dan maar liever de levensgevaarlijke fietstegeltjes door het drukke winkelcentrum van de veenmetropool genomen!
En toch heb ik al met aal genoten van deze tocht.
M’n vriend zal het nog wel horen: “Ik ga vaker naar het hoge noorden!”

Routekaartje...

Routebeschrijving...

Met dank aan: Jarke G. Kruize.

1. Als startpunt voor de routes neem ik Euroase Het Pagedal, aan de Hoveniersweg in Stadskanaal. Hier is een ruime parkeerplaats en zit je an de rand van het dorp.
2. Vertrek vanaf de parkeerplaats in ZO richting de Borgenweg op.
3. Na 400 meter links af de Dwarsweg op deze gaat over in fietspad. Aan het einde links (na 500 meter) aanhouden, denk aan het paaltje midden in het fietspad.
4. Na 200 meter ra onder het viaduct door(even op de snelheid letten ivm overzicht) Deze weg (nog steeds Dwarsweg) blijven we volgen tot aan de kruising (1200 m na het viadukt) het slechtste stuk asfalt van de route heb je nu achter de rug.
5. De kruising steken we recht over en komen op de Zuiderkanaalweg, een recht stuk weg (5.9 km) welke we volgen tot het eind.
6. Op het eind gaan we ra het viadukt over, dit is de Musselweg, we nemen hier het fietspad de ze volgen wij tot het eind (11 km)
7. Na ca 1 km komen we in het dorp Mussel, hier komen we op een fietspad van stoeptegels, deze liggen mooi vlak en is goed op te rijden. Let wel even op bij de kruising met de Zandtangerwegweg, hier gaan we rechtdoor, deze kruising is onoverzichtelijk!
8. Op het einde gaan we linksaf (Kampweg) en na 200 m weer linksaf de Havenstraat van het dorp Onstwedde in. Deze weg kan weer tot het einde gevolgd worden (6.7 km)
9. In het dorp Onstwedde rijden we over de rijbaan, Let hier wel goed op! Het is minder overzichtelijk dan het lijkt. Bij het verlaten van het dorp steken we de weg over en gaan verder op het prachtige fietspad.Helemaal op het einde gaaan we linksaf.
10. Dit is de Noorderkanaalweg deze volgen tot het volgende viadukt (2.8 km)op deze weg kom je nog onder de Rode Loper door, je snijd het latste stuk af door deze te nemen, maar het talud is behoorlijk steil.
11. Na het viadukt gelijk links, voorrangsweg oversteken, links over het fietspad het viadukt over.
12. Onder aan het talud weer rechtsaf de Dwarsweg op. Terug naar Euroase Het Pagedal, aan de Hoveniersweg
13. Zelf reed ik door naar de Veenstraat op het industriegebied rechts. Let op verkeer!
14. Bij de kruising linksaf de Nautilusweg in. Niet de beroerde Navolaan nemen.
15. Dan weer rechts het fietspad langs de Hoofdweg volgen.