|
|
Betonverhardingen.

Beton is een mengsel van zand en grind, bijeengehouden door cement. Het wordt in één keer aangebracht of later voorzien van
een afsmeerlaag. Het oppervlak kan zijn "gevlinderd", wat een erg glad skatebeton oplevert. Meestal is het echter afgereid en ruw gebezemd. Afhankelijk van de ruwheid van bezem en veger levert dit een goed beskeelerbaar oppervlak op. Wel kunnen later aangebrachte deklagen kapotvriezen, met heel linke, centimeters diepe gaten als gevolg.
Ook loogt beton op den duur uit, waarbij het fijne cement rond de grovere kiezels wegspoelt en een ruw oppervlak oplevert.
Een niet zo geliefd onderdeel bij betonverhardingen zijn de "dilatatievoegen". Om de zoveel meter wordt het beton kunstmatig voorzien van een naad, ter voorkoming van scheuren door krimp en zettingen. Die naad kan bestaan uit platen polystyreenschuim, waartussen dan gelijk betonstortvakken (betonplaten) ontstaan zijn. Ook kan men achteraf voegen inzagen; op welke verzwakte punten vervolgens
een gecontroleerde, rechte scheur ontstaat om krimp en zetting tussen de betonplaten op te vangen.
In oud beton bestaan vaak vervelende hoogteverschillen bij een dilatatie, (soms zelfs centimeters) en afgebrokkelde kanten. Nieuwe betonpaden zijn van ankers voorzien, die de platen bij een voeg altijd op gelijke hoogte houden.
Voor skaters is beton, mits goed aangebracht en gedilateerd, een uitstekend wegdek. Het is minder gevoelig voor zettingen en zakt gelijkmatiger dan asfalt. Ook is het, zonder steenslagtoplaag, slijtvast. Als er al speciale slijtlagen worden aangebracht, zoals carborundum, dan zijn deze zeer dun en glad.
Voorbeelden van de verschillende kwaliteiten beskeelerbaar beton volgen hieronder:
 perfect glad beton, rating plusplus (donkergroen), detail
 goed beton, rating plus (lichtgroen), detail
 betonweg rating nul (grijs), overzicht
 bruikbaar, uitgeloogd beton, rating min (oranje), detail

Klinkerverhardingen.

Straatklinkers vormen een voor skaters niet zo aantrekkelijke verharding. Mits goed gelegd en niet verzakt, kan het rijden erop
soms toch aantrekkelijker zijn dan dat op sterk aangetast asfalt.
Klinkers zijn van beton of gebakken klei. De eerste soort loogt uit en wordt ruw. De tweede soort werd vroeger veel toegepast en kom je nu in gerenoveerde centra weer veel
tegen. Gebakken klinkers zijn gevoeliger voor beschadiging, maar logen niet uit en blijven glad.
Oude klinkerverhardingen bestaan ook nog wel uit natuursteenkeitjes. ("kinderhoofdjes") Deze vind je tegenwoordig ook weer in gerenoveerde centra en zijn absoluut
onbeskeelerbaar. Gebakken klinkers zijn van kleinere afmetingen (plm. 50x200mm tot 90x200mm) dan hun moderne betonnen tegenhangers. De laatste worden,
naast het gangbare formaat van 100x200mm, in allerlei afwijkende formaten in sierbestratingen gebruikt.
Klinkers worden tegenwoordig "neergevlijd" op een vooraf geëgaliseerd zandbed en vervolgens aangetrild. Dit levert in het begin een redelijk beskatebaar wegdek op. Kleinere reparaties worden net als vroeger met de stratenmakershamer ingetikt, wat een veel ongelijker oppervlak geeft.
Verschillende legverbanden leveren verschillende kwaliteiten op qua berijdbaarheid. Het meest voorkomende, halfsteensverband heeft doorgaande lintvoegen en verspringende stootvoegen. Loodrecht op de lintvoeg is dit wegdek goed berijdbaar (mits vlak gelegd), evenwijdig eraan is het ronduit gevaarlijk voor skaters. Tamelijk algemeen is ook het visgraatverband. Stenen liggen steeds haaks op elkaar, korte kant tegen lange kant. Dit wegdek is in alle richtingen goed berijdbaar (mits egaal gelegd).
Door intensieve belasting ontstaan snel plaatselijke verzakkingen en oneffenheden. Als daarin vervolgens water en slib blijft staan, worden skaters met weer een slechte plek
in het wekdek geconfronteerd. Als gevolg verzakkingen kunnen stenen ook nog verschuiven, met soms gevaarlijk brede voegen als gevolg.
Voorbeelden van de verschillende kwaliteiten klinkerbestrating volgen hieronder:
 goede nieuwe visgraat klinkerbestrating, rating nul (grijs), detail
 versleten visgraat betonbestrating, rating min (oranje), detail
 visgraatbestrating met voegen, rating min (oranje), detail
 halfsteensbestrating, voeg in rijrichting, rating minmin (rood), detail
 verzakte halfsteensbestrating, rating min (oranje), detail
 verzakte visgraatbestrating, rating minmin (rood), detail

Tegelverhardingen.

Bestratingen met tegels zijn vergelijkbaar met die van kleinere elementen. Doordat er minder voegen aanwezig zijn, zijn tegels vaak comfortabeler voor skaters. Het funderen en leggen gaat analoog aan dat van straatklinkers. Ook de bezwaren zijn, weliswaar in mindere mate, dezelfde. Denk aan verzakkingen, ongelijk liggende tegels en verbrede voegen.
Het meest voorkomend zijn de betontegels van 300x300mm. Bijna alle trottoirs en fietspaden zijn er mee uitgerust. De eerste in grijze uitvoering, de laatste vaak in rood. Ook tegels worden in verband gelegd. Meestal recht naast en onder elkaar, met doorlopende stoot- en lintvoegen. Soms in halfsteensverband, met half versprongen stoot- en doorlopende lintvoegen. In bochten worden vaak doorlopende voegen toegepast in de lengterichting. Pas hier altijd goed op.
Het skaten in de richting van een doorlopende voeg is link, loodrecht erop is geen probleem. Een vlak liggend tegelpad is met dit verband vaak beter dan (slecht) asfalt.
Voorbeelden van de verschillende kwaliteiten tegelbestrating volgen hieronder:
 halfsteens tegels, rating nul (grijs), detail
 tegels met doorgaande voeg, rating min (oranje), detail
 verzakte halfsteens tegels, brede voegen, rating minmin (rood), detail
 verzakte tegels, doorgaande voeg, rating minmin (rood), detail


|