Asfaltverhardingen.

Asfalt is een mengsel van zand en grind, bijeengehouden door bitumen. Het product is elastisch, en vervormt onder invloed van verkeer, warmte en zettingen. Het wordt in meerdere lagen aangebracht op een ondergrond van zand, puin of "repac" (vermalen puin met cement). Zo'n fundering dient om de dynamische krachten van het verkeer gelijkmatig over te brengen op de ondergrond.
Bij oudere wegen is er soms rechtstreeks over het bestaande plaveisel geasfalteerd, wat een schadegevoelig wegdek oplevert.
Ten behoeve van het verkeer wordt meestal een slijtlaag aangebracht van steenslag. Dit maakt de weg stroef en veilig voor het verkeer. Ook beschermt deze het kwetsbare asfalt. De steenslag varieert van fijn tot grof, maar elke soort is een crime voor skaters. Na enige tijd slijt de stroeve toplaag (al dan niet gelijkmatig) weg. Zo'n oppervlak, wat je veel op landwegen treft, is weer redelijk berijdbaar. Ook loogt asfalt, net als beton, op den duur uit, waarbij de fijne bitumen rond de grovere kiezels wegspoelt en een ruw oppervlak oplevert. Opmerkelijk is, dat (door intensiever gebruik?) autowegen vaak aanmerkelijk gladder skaten dan fietspaden.
Voor skaters wordt tegenwoordig steeds vaker afgezien van steenslag, dan wel wordt de toplaag in het oppervlak gewalst. Tenslotte zijn er de (niet voor skaters bedoelde) asfaltsoorten zoals dicht asfaltbeton (dab) en zeer open asfaltbeton (zoab) die vooral op autowegen toegepast worden.
Voorbeelden van de verschillende kwaliteiten beskeelerbaar asfalt volgen hieronder:

perfect asfalt, overzicht

perfect asfalt, rating plusplus (donkergroen), detail

goed asfalt met reparaties, rating plus (lichtgroen), overzicht

redelijk asfalt, rating nul (grijs), detail

bruikbaar asfalt, uitgeloogd, rating min (oranje), detail

asfalt met steenslagreparaties, rating min (oranje), overzicht

asfalt op brug, rating minmin (rood), detail

slecht asfalt, ruwe toplaag, rating minmin (rood), detail